"Λεηλατήθηκε" το Δημοτικό Σχολείο Πουλίθρων

Επιστολή του Νικολάου Θ. Ξερακιά Τη Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012, ο πρόεδρος των Πουλίθρων Νικόλαος Δ. Μάρκος, (για συντομία Μάρκος), ειδοπ...

Επιστολή του Νικολάου Θ. Ξερακιά

Τη Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012, ο πρόεδρος των Πουλίθρων Νικόλαος Δ. Μάρκος, (για συντομία Μάρκος), ειδοποίησε τους Πουλιθριώτες γονείς και κηδεμόνες των μαθητών του δημοτικού σχολείου, να συγκεντρωθούν στο σχολείο Πουλίθρων για ενημέρωση και συζήτηση, βάσει ενός εγγράφου που έφτασε στα χέρια του, το οποίο αναφερόταν, σε περιπτώσεις επαναλειτουργίας συγχωνευμένων σχολείων, όπως των Πουλίθρων.
   Όλοι οι παρευρισκόμενοι γονείς & κηδεμόνες, περίπου σαράντα άτομα, συμφώνησαν ομόφωνα στο ό,τι επιθυμούν να επαναλειτουργήσει το σχολείο, να κινηθεί εκ νέου οποιαδήποτε διαδικασία προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, ώστε να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. 

Την ίδια κιόλας μέρα, πάρθηκε απόφαση από τους τοπικούς, καθώς και από το δημοτικό συμβούλιο του δήμου Νότιας Κυνουρίας, όπου όλοι ομόφωνα αποφάσισαν να κινηθεί το συντομότερο η διαδικασία για να ξανανοίξει το σχολείο.

Μετά από μία εβδομάδα περίπου, φορτηγό του δήμου μετέφερε στο δημοτικό σχολείο Λεωνιδίου πράγματα από το δημοτικό σχολείο Πουλίθρων. Τηλεφωνώντας στον αντιδήμαρχο Χρήστο Γ. Ξερακιά, (για συντομία Ξερακιά), μου απάντησε πως χρειαζόταν κάποια πράγματα, (θρανία & καρέκλες) το δημοτικό Λεωνιδίου και ήρθαν και τα πήραν. Ως εδώ όλα καλά και ουδείς απ’ ότι φάνηκε δε δυσανασχέτησε, γιατί εφόσον είχαν ανάγκη από θρανία και καρέκλες, δεν είναι και σωστό να τους πεις μην τα παίρνετε.

Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2012, ακούστηκε πως ήρθε πάλι φορτηγό του δήμου και κουβαλούσαν πράγματα από το δημοτικό Πουλίθρων. Για την ακρίβεια, ειπώθηκε πως ξεσήκωσαν όλο το σχολείο. Τηλεφωνώντας στο δημοτικό σύμβουλο Νικόλαο Κ. Βρεττάκη, (για συντομία Βρεττάκης), μου απάντησε πως είχε ζητήσει η διευθύντρια του ολοήμερου σχολείου Λεωνιδίου 10 καρέκλες από το δημοτικό Πουλίθρων και συμφώνησαν να δοθούν. Είχε ακούσει και αυτός πως φορτώθηκαν πολλά πράγματα από το σχολείο, αλλά δεν γνώριζε την πραγματικότητα. Θα πήγαινε όμως την Τρίτη 6 Μαρτίου, μαζί με Μάρκο που έχει κλειδιά του σχολείου για να δουν τι έχει γίνει. Γιατί όπως του είπε και ο Μάρκος, ούτε αυτός γνώριζε τίποτα.

Την Τρίτη, 6 Μαρτίου 2012, επισκέφτηκα το δήμαρχο Ιωάννη Μαρνέρη στο δημαρχείο και τον ρώτησα τι γίνεται με το σχολείο και τον εξοπλισμό του που μετακόμισε. Έδειξε πως δε γνώριζε και πολλά επί του θέματος. Σε λίγο έφθασε στο δημαρχείο και ο Βρεττάκης, όπου σε έξαλλη κατάσταση μας ανακοίνωσε πως εκτός τους τοίχους, τα κουφώματα, τα πλακάκια και τα καλοριφέρ, δεν υπήρχε τίποτα, που να θυμίζει πως ήταν σχολείο.

Τηλεφωνώντας ο δήμαρχος στον Ξερακιά, ενημερωθήκαμε πως, μετά από συνεννόηση με το διευθυντή του δημοτικού σχολείου Λεωνιδίου κ. Παναγιώτη Τσαγγούρη, (για συντομία, Διευθυντής), αποφάσισαν μεταξύ τους, να πάρουν τα πράγματα από το δημοτικό Πουλίθρων.

Σε ένα τέταρτο της ώρας ήταν στο δημαρχείο και ο Ξερακιάς και ο Διευθυντής.

Το τι ειπώθηκε μέσα στο δημαρχείο ήταν για γέλια και για κλάματα. Εγώ και Βρεττάκης ωρυόμασταν, ο Ξερακιάς δήλωνε πως είναι πολιτικός  και καλώς το χειρίστηκε το θέμα, που έκλεισε και άδειασε το σχολείο και δεν πρέπει να ξαναλειτουργήσει, γιατί δεν ήταν σχολείο και τα παιδιά δε μάθαιναν γράμματα και ο Διευθυντής έλεγε πως είχε εντολή, (δε μας την έδειξε), από τους ανωτέρους του να αδειάσει το σχολείο. Διευκρίνισε πως είναι υπεύθυνος για τα πράγματα του σχολείου και φοβόταν μήπως τα κλέψουν, για αυτό τα πήγε στο Λεωνίδιο. Όταν ρωτήσαμε τι τους θέλανε τους παλιούς χάρτες που υπήρχαν στους τοίχους, τις αφίσες του Κολοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη, τα ιστορικά κειμήλια του σχολείου και πολλά άλλα, μας απάντησε ο κ. Διευθυντής πως μπορεί να τα ξανά επιστρέψει, αλλά πρέπει να γίνουν πρακτικά, να αναλάβει η δημαρχεία την ευθύνη και τρέχα γύρευε…

Το συμπέρασμα από την όλη συζήτηση:

1)  Κανένα έγγραφο δεν εμφανίστηκε που να βεβαιώνει πως έπρεπε να εκκενωθεί το σχολείο Πουλίθρων.

2)  Εάν υπήρχε εντολή από τον κ. Γκέσουρα, (προϊστάμενος των Διευθυντών), να εκκενωθεί το σχολείο Πουλίθρων, δεν θα έπρεπε να γίνει το ίδιο και με το σχολείο του Πηγαδίου; Γιατί εκείνο δεν το πειράζει κανένας; Τι έχει να μας πει για αυτό ο αντιδήμαρχος Ξερακιάς;

3) Το σχολείο της Αμυγδαλιάς έχει κλείσει 30 χρόνια και κανείς δεν το έχει πειράξει. Μπαίνεις μέσα και είναι σχολείο.

4) Όλα έγιναν με συνοπτικές - μυστικές διαδικασίες, μεταξύ Ξερακιά, Διευθυντή, Μάρκου & Μαρνέρη.

5) Ενώ υπάρχουν κλειδιά στο δήμο, δεν πήγε ο Διευθυντής να τα πάρει, αλλά τηλεφώνησε ο Ξερακιάς στο Μάρκο να πάει και τις δύο φορές να ξεκλειδώσει το σχολείο.

6) Ο Μάρκος πήγε το ξεκλείδωσε και τις δύο φορές, δεν κάθισε να δει τι θα πάρουν, δεν ενημέρωσε κανέναν από τους τοπικούς & δημοτικούς συμβούλους, ούτε καν τους κατοίκους.

7) Όταν ρώτησε ο Βρεττάκης το Μάρκο, τι γίνετε με το σχολείο, το έπαιξε αδιάφορος και είπε πως δε γνωρίζει τίποτα.

8) Την Τρίτη που πήγαμε στο δημαρχείο, ενώ γνώριζε ο Μάρκος ότι έχουμε συνάντηση με το Μαρνέρη και παρά τις πολλαπλές τηλεφωνικές κλήσεις που του έκανε ο Βρεττάκης, αυτός έκλεισε το κινητό του και εξαφανίστηκε. Τον κρατάει βλέπετε ο Ξερακιάς στο χέρι…

9) Όταν ρώτησε ο Βρεττάκης το Διευθυντή, για το τι θα γίνει στις εκλογές, που δεν υπάρχει ούτε μία καρέκλα, ούτε μία έδρα, ούτε μία τηλεφωνική συσκευή, η απάντησή του ήταν…
- … έπρεπε να αφήσουμε πέντε καρέκλες… το είπα εγώ … ήταν λάθος...

10) Τα ιστορικά κειμήλια που υπήρχαν στο σχολείο κανόνισαν να τα πάνε και αυτά στο Λεωνίδιο. Για ποιο λόγο κ. Διευθυντά; Έχετε κάποια συγγένεια με τον Τόμας Μπρους, που άρπαξε τα μάρμαρα του Παρθενώνα και τα πήγε στο Λονδίνο;

11) Τι έκανε ο Μαρνέρης μετά από όλη αυτή τη φασαρία που προκλήθηκε μέσα στο δημαρχείο; Φώναξε έναν υπάλληλο του δήμου και του είπε να ετοιμάσει ένα χαρτί, μέσα στο οποίο θα αναφέρονται τα πράγματα που θα ξαναεπιστρέψουν στο σχολείο Πουλίθρων. Όταν θα έρθουν,  πάρτε με τηλέφωνο να τα δω και εγώ.

12)  Δεν έγινε τίποτα τυχαία. Λάβανε τα μέτρα τους προκαταβολικά. Στην περίπτωση που μπορεί να  επαναλειτουργήσει το σχολείο, θα πρέπει να εξεταστεί από αρμόδια επιτροπή. Η επιτροπή θα βεβαιώσει φυσικά, πως δεν μπορεί να ξαναλειτουργήσει γιατί δεν θεωρείτε πλέον σχολείο, αφού δεν απόμεινε τίποτα μετά την επιδρομή που δέχτηκε.

Θα πείτε όλοι, πως η λέξη "λεηλασία" στον τίτλο είναι υπερβολή. Καθόλου. Είναι η πραγματικότητα. Να φανταστείτε, πως ξήλωσαν μέχρι και την πινακίδα που ήταν απέξω, για να μην απομείνει τίποτα που να θυμίζει την ιδιότητα αυτού του κτιρίου, μετά από 108 χρόνια λειτουργίας του ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΙΟΥ ΠΟΥΛΙΘΡΩΝ.

Συγχαρητήρια σε όλους σας.

· Πρώτα στον κ. Μαρνέρη, που δεν ξέρει τι γίνεται μέσα στο δήμο και ότι θέλει ο καθένας κάνει, χωρίς να τον ρωτάει. Δεν παίρνει καμία πρωτοβουλία ούτε σαν δήμαρχος, ούτε σαν άντρας. Ακολουθεί την αρχή: Τα έχουμε καλά με όλους… Μπράβο.

· Μετά στον κ. Ξερακιά, που ποιος ξέρει τι του έχουν τάξει και έκανε τα αδύνατα δυνατά ώστε να εξαφανιστεί ολοσχερώς το σχολείο. Αν ήθελε να βοηθήσει στο να μην κλείσει, θα έπραττε τα ανάλογα, όπως με το ελαιοτριβείο Πουλίθρων. Για να πάρει άδεια λειτουργίας το ελαιοτριβείο, πήρε "πεντακόσια" τηλέφωνα απανωτά σε όλες τις υπηρεσίες, πήγαμε μαζί στο δήμαρχο Τρίπολης, στον Περιφερειάρχη, στην πολεοδομία, στην αρχαιολογία, στη διεύθυνση ανάπτυξης, στην αστυνομία και όπου αλλού χρειάστηκε. Έβαλε χρήματα από την τσέπη του για την αποπληρωμή υποχρεώσεων, εγγυήθηκε μαζί με τον Μαρνέρη απέναντι σε τρίτους για την καταβολή οφειλών και γενικώς βοήθησε μέχρι εκεί που δεν έπαιρνε. Ακριβώς το αντίθετο έκανε με το σχολείο. Γιατί;

· Ακολούθως, στον κ. Τσαγγούρη, που και αυτός συμπεριφέρθηκε στο σχολείο Πουλίθρων με έναν τρόπο αδικαιολόγητο. Τουλάχιστον ας είχε το θάρρος να μας πει για ποιο λόγο τα κάνει όλα αυτά, σε ένα σχολείο στο οποίο και ο ίδιος είχε διδάξει στην αρχή της καριέρας του. Για ποιο λόγο κ. Τσαγγούρη επιμένετε  τόσο πολύ, πως αυτό το σχολείο δεν πρόκειται να ξαναλειτουργήσει; Τι σας έχει κάνει; 

·  Φυσικά θα δώσουμε συγχαρητήρια και στον κ. Μάρκο. Ο πρόεδρος του χωριού έχει κάνει μεγάλο αγώνα για το σχολείο. Μόνο που δεν έχει ξεκαθαρίσει, αν αγωνίζεται για να το ανοίξει ή για να το κλείσει; Από την τελευταία του όμως κίνηση, μάλλον υπερισχύει το δεύτερο…



Πούλιθρα 14 Μαρτίου 2012                                                                      Νικόλαος Θ. Ξερακιάς